En... Wanneer komt de tweede?

Gepubliceerd op 11 september 2019 19:00

Wij hebben er nooit een geheim van gemaakt dat we een groot gezin zouden willen, maar zoals je in een eerdere blog hebt kunnen lezen was het krijgen van een kindje voor ons (net als bij vele andere) lang niet zo vanzelfsprekend. Inmiddels is Gijs bijna 2 jaar en komt de vraag weer steeds vaker voorbij: "wanneer komt de tweede?".


Zoals je in een eerdere blog hebt gelezen stonden wij aan het begin van een fertiliteitstraject toen wij ontdekte dat ik (geheel onverwachts) in verwachting was van Gijs. Ik ben heel blij dat ons dit destijds allemaal bespaard is gebleven en dat ik al een keer heb mogen ervaren hoe het is om zwanger te zijn en een kindje op de wereld te zetten. Hoewel de zwangerschap en bevalling alles behalve een pretje was, zou ik het nog 100 keer over doen en zou ik heel blij zijn als het ons nog een keer gegund is. 

Gijs wordt eind oktober alweer 2 jaar en de vraag "en, wanneer komt de tweede?" is dan ook een hot-topic! Natuurlijk heeft niemand er slechte bedoelingen bij, maar de vraag maakt me onzeker. Stel dat het deze keer niet lukt zonder fertiliteitstraject? Hoe ver gaan we dan, wat doe je wel en wat doe je niet? Hoever ga je om je kinderwens nog een keer in vervulling te mogen laten gaan?

Bij een eerste zwangerschap was het voor ons geen vraagteken of wij wel/niet een medisch traject in zouden gaan om ouders te mogen worden. De wens om moeder te worden was zo groot dat ik er op dat moment vrijwel alles voor over had, maar de laatste tijd vraag ik me af wat we zouden doen als het nu niet op natuurlijke wijze zou mogen lukken. De wens voor een tweede kindje, een broertje of zusje voor Gijs is heel groo
t, maar is die ook zo groot dat we de hele medische malle molen in zouden gaan met alle bijbehorende ups en downs? 

Onbewust is dit een vraag die me veel bezig houdt en continue weer aangewakkerd wordt bij het horen van deze veelgestelde vraag. Inmiddels is er qua mijn eigen gezondheid veel veranderd. Ik ben fitter, 40 kg lichter en zit een heel stuk beter in mijn vel (letterlijk en figuurlijk!), maar de PCOS is nog altijd aanwezig. Naast dat de PCOS niet meehelpt in het zwanger worden is er natuurlijk voor niemand een garantie dat een tweede zwangerschap lukt.  

Op de vraag hoever we zouden gaan voor een tweede kindje kan ik nog altijd geen antwoord geven. Ik denk dat we hier pas over kunnen beslissen als we op dat punt zijn beland. Voor nu genieten wij gewoon nog volop van het feit dat we alle tijd voor Gijs hebben! En waarom dan deze blog hoor ik je bijna denken? Gewoon.. om mijn verhaal kwijt te kunnen, maar ook om mensen bewust te maken van de kwetsbare vraag die je stelt aan (wens)ouders. Een (gezond) kindje op de wereld zetten is dan ook alles behalve vanzelfsprekend. 

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.